In Lahore berecht een menigte Samuel Arif voor godslastering nog voordat een rechtbank de kans krijgt

Het Pakistaanse Wetboek van Strafrecht bevat twee artikelen die samen een klacht uit de buurt kunnen veranderen in een zaak waarop de doodstraf staat. Samuel Arif, een 26-jarige christen uit Lahore, heeft nu met allebei kennisgemaakt. Hij zit in voorlopige hechtenis op verdenking van godslastering, een categorie misdrijven waarbij de straf volgens oud plaatselijk gebruik doorgaans ruim vóór enig bewijs arriveert.

Twee artikelen, één FIR

De zaak is geregistreerd als First Information Report (FIR) nr. 806/26. Die berust op:

• artikel 295-C van het Pakistaanse Wetboek van Strafrecht, dat een verplichte doodstraf voorschrijft voor beledigende uitlatingen over de profeet Mohammed;
• artikel 298-A, dat betrekking heeft op uitlatingen over heilige personen en metgezellen.

De klager is Muhammad Umair Alam Khan, die in de wijk woont. Zijn relaas luidt als volgt. Arif zou de twee minderjarige dochters van Khan in de wijk hebben aangehouden en beledigende religieuze taal tegen hen hebben gebruikt. Hij zou hun hebben verteld dat de profeet hem in een droom was verschenen en hem had opgedragen met de meisjes te trouwen. Daarna zou hij hebben geprobeerd een onbekende substantie op hun gezicht te smeren.

Gerechtigheid per expres

De buurtversie van een eerlijk proces verliep sneller dan welke rechtbank ook. Zodra de beschuldiging de ronde deed, dreven bewoners Arif in het nauw in een sportschool op het terrein van de wijk en sloegen hem zwaar in elkaar. De politie liet de menigte de vooronderzoekszitting houden en nam de verdachte daarna in hechtenis.

Oude straten, oude vrienden

Arif kende de omgeving goed. Hij had meer dan tien jaar van zijn leven doorgebracht in Blok A van de Punjab University Staff Colony. Zijn familie had daar een woning via zijn overleden vader, Arif Masih, een schoonmaker in dienst van de universiteit. Na de dood van Masih verhuisde het gezin naar Saint Mary's Colony in Gulberg. Arif bleef naar zijn oude buurt terugkeren om vrienden op te zoeken.

Het verweer van de vete

De familie van Arif wijst alle beschuldigingen van de hand. Hij is onschuldig, zeggen ze, en de klacht komt voort uit persoonlijke vijandschap. Die verklaring zal niemand verbazen die dit soort zaken volgt. Mensenrechtenverdedigers stellen al lang vast dat een beschuldiging van godslastering in Pakistan een uitzonderlijk doeltreffende manier is om een privéruzie te winnen, omdat ze de beschuldigde en zijn familie onmiddellijk in lijfsgevaar brengt.

Arif heeft in elk geval advocaten. HARDS Pakistan (Human Assistance & Development Services), een niet-gouvernementele organisatie, verleent de familie juridische bijstand. De advocaten Kashif Alexander Rajput en Nadia Hameed zijn aangesteld om zijn verdediging voor de rechtbank te voeren.

Human Rights Focus Pakistan (HRFP) en andere belangenorganisaties hebben de provinciale autoriteiten gevraagd om iets wat vanzelfsprekend zou moeten zijn: een eerlijk, transparant en onpartijdig onderzoek. Hun lijst met eisen leest als het eerste hoofdstuk van een rechtenhandboek:

• een eerlijk proces;
• rechtsbescherming voor de beschuldigde, voor getuigen en voor familieleden;
• verantwoording voor iedereen die het recht in eigen hand neemt.

Plaatselijke mensenrechtenactivisten en de christelijke gemeenschap zeggen opnieuw verontrust te zijn. Zij zien de zaak als een nieuw bewijs dat de wetgeving op godslastering steeds weer dienstdoet als middel om persoonlijke rekeningen te vereffenen. Arif zit nog altijd in voorlopige hechtenis. Zijn geloofsgenoten bidden voor zijn familie en voor gerechtigheid. Ook wachten zij op een grondig, onpartijdig onderzoek dat de waarheid aan het licht brengt, een afloop die in dit soort zaken nog altijd een zeldzaam verzamelobject is.